จวงจื่อ

        จวงจื่อ 莊子, 庄子 หรือ จวงจื๊อ  เป็นศิษย์เอกของเล่าจื่อ  เป็นนักปรัชญาเมธีคนหนึ่งที่ได้สืบทอดลัทธิเต๋าต่อมา จวงจื่อถือกำเนิดในหมู่บ้านเมิ่ง รัฐซ่ง เมื่อประมาณก่อน ค.ศ. ๔๐๒ – ๒๒๑ สมัยจ้านกั๋ว  จวงจื่อเคยไปตกปลาที่แม่น้ำปู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉู่ ดังนั้นเขาจึงอาศัยอยู่บริเวณชายแดนระหว่างรัฐซ่งกับรัฐฉู่

        ในช่วงสมัยนี้มีนักปรัชญาเมธีหนึ่งร้อยสำนัก ทั้งๆที่บ้านเมืองเกิดสู้รบกันตลอดเวลา เขามีเพื่อนคนหนึ่งชื่อ ฮุ่ยจื่อ ประมาณก่อนค.ศ. ๓๘๐ – ๓๐๕ แนวความคิดของเขาเป็นแบบบูรณาการคือ นำเอาเทพนิทานรวมกับคำโคลง พรรณนาโวหาร คำตลกขบขัน จึงเป็นแบบนิทานเปรียบเทียบและข้อความเปรียบเทียบ ซึ่งเป็นแนวความคิดคล้ายกับเล่าจือ คือไม่ได้ให้เหตุผลตามแบบวิธีการเชื่อของตนเอง 

        ผลงานทั้งหมดของจวงจื่อ เป็นบทความของท่านส่วนหนึ่งและเป็นของศิษย์อีกส่วนหนึ่ง ต่อมา กั๋วเซียง นักปรัชญาสมัยราชวงศ์จิ้น ได้รวบรวมและแยกออกเป็นบท รวมทั้งสิ้น ๕๒ บท ปัจจุบันได้ปรับเหลือ ๓๓ บท โดยแยกเป็นสามส่วนคือ ส่วนเนื้อใน เป็นบทที่ ๑ – ๗ ซึ่งเป็นเนื้อหาที่จวงจื่อเขียนเอง ส่วนเนื้อนอกเป็นบทที่ ๘ – ๒๒ ซึ่งเป็นเรื่องรอง บทที่ ๒๓ – ๓๓ เป็นบทปกิณกะ

        เนื้อในบทที่ ๑ การไปเที่ยวโดยปราศากความกังวล บทที่ ๒ ความเสมอภาคและความเห็น บทที่ ๓  สิ่งสำคัญสำหรับการฝึกฝนชีวิต บทที่ ๔ ขอบเขตปฏิกิริยาของคน บทที่ ๕ สัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่งของอำนาจ บทที่ ๖ ความอลังการของบรมครู บทที่ ๗ ปฏิสัมพันธ์ของฮ่องเต้และกษัตริย์ 

        ในปีค.ศ. ๗๔๒ ฮ่องเต้ถังเสวียนจง( หลี่หลงจี ) แห่งราชวงศ์ถัง ในปีเทียนเป่าที่ ๑ ได้พระราชทานชื่อหนังสือให้ใหม่ว่า หนานหัวเจิ้นจิง แต่คนทั่วไปก็ยังเรียก จวงจื่อ

          :   สมบูรณ์ แก่นตะเคียน  ๕ เมษายน ๒๕๕๑

Title    :   Zhuang Zi

          :   Somboon Kantakian

อ่านบทความ ๓๓ บท  ได้จาก  :

http://www.daoisopen.com/ZZ7.html

หรือ

http://www.terebess.hu/english/chuangtzu.html